Stwierdziłem, że trzeba zadbać o profil w serwisie Garmin Connect i miło byłoby wbić kolejny level jeszcze w tym roku. A jak to zrobić najszybciej? Wybór jest prosty. Stumilowa przejażdżka.

Trasa stumilowa (161 km) daje 8 pkt a do limitu mam daleko (5/250).

Pierwsza wersja wyklikane trasy była ambitna – 170-180 km i 1200-1500 metrów przewyższeń. Nooo, fajnie, ale po co się męczyć tak bardzo? Może coś łatwiejszego? Druga trasa też nie uzyskała mojej akceptacji i powstała wersja nr 3, którą ostatecznie zaakceptowałem i przejechałem.

Pogoda przyjemna. Gdy startowałem na dworze było ok. 20°C, lekki zachodni wiatr (tak mniej więcej do 60. kilometra). Asfalt w miarę dobry, chociaż zdarzyło się kilka parszywych odcinków z dziurami i kostką brukową. Nie lubię, nie lubię.

Tuż przed Jaworem z jednej strony miałem wiatraki a po drugiej, w oddali, góry. Ech, no muszę się w końcu zebrać i pokręcić po Sudetach!

W Jaworze, odbiłem na północny wschód później na północ i dojechałem do Prochowic, gdzie zrobiłem krótki pit-stop na banana. Później Ścinawą, Krzelów, Wołów, Brzeg Dolny i wichurami do domu. 164 km nakręcone, odznaka zdobyta a dzień mi zrobiło pole danych IQ Garmina o nazwie WindField by Scott Beam.

Przy okazji odnowienia rocznej subskrybcji zerknąłem w ustawienia a tam – nowość.

Wybrałem Write a Poem i oto co dostałem:

Cycling 164,
In 22 degrees delight,
Winds at just six kph,
Up 605 meters height,
My bum does not feel alright!

Następny razem wybiorę coś innego.

Trochę danych z czujników.

Radar

Najszybszy był pan na dwójce. Dwa kółka i dwucyfrowe IQ – mam wrażenie, że podobne do jego prędkości w milach na godzinę – 56.6.

Di2

Trasa i prędkość spacerowa, więc najwięcej przejechałem na przełożeniach:

• 50×24 (36.3%)
• 50×21 (23.7%).

Prędkość, moc, HR i kadencja – jak na spacerze.

Muzyka

• Paradise Lost (Gothic, Shades of God, Icon)
• Tiamat (In a Dream, Wildhoney, Clouds)
• Metallica (Master of Puppets, Ride the Lighting, … and Justice for All),

czyli playlista Bike na Apple Music – ostatnio wzbogacona o My Dying Bride.

Najważniejsze, że cel zrealizowany.

Ostatni dzień przed załamaniem pogody i ochłodzeniem wykorzystałem na pierwszą w tym roku jazdę z wykorzystaniem Ślęży. Znaczy, trochę mniej płasko.

Tak właśnie to wyglądało.

Najpierw spokojna jazda do Mietkowa. Tam krótki pit-stop na ploty.

Odcinek od Mietkowa do Tworzyjanowa jechałem, korzystając z tunelu aero, za miłym traktorzystą – pozdrawiam – więc średnia grubo powyżej 30 km/h. Przyjemna jazda, nie da się ukryć.

Podjazdy na Przełęcz Tąpadła bardzo przyjemny – jak zwykle. Tym razem nie nastawiałem się na bicie rekordów, tylko na spokojną jazdę – pod koniec było przełożenie 1:1 (34×34), bo po co się męczyć.

Trasę umiałaby mi:

• Paradise Lost (Gothic, Shades of God)
• Tiamat (Clouds, Wildhoney)
• Metallica (Master of Puppets, Ride the Lightning)

Trochę nostalgicznie.

Trochę nowości, powrót zespołów Pleń i Varmia na podium.

Czy idę na spacer, czy na rower, prawie zawsze towarzyszy mi muzyka. W ubiegłym okresie było to 19h słuchania muzyki.

Jak widać – było to zdecydowanie mniej niż we wcześniejszym okresie (poprzedni wpis: https://argilus.pl/2024/03/23/15-21-marca-2024-muzycznie/).

Zdecydowanym faworytem był zespół Ofdrykkja.

(mój wpis z 20 marca tego roku)

Na podium zmieścili się także Suldusk i Asphodelus.

Muzyka – gatunki

Muzyka a pora dnia

Więcej na moim profilu w Last.fm.