Wszystko co dobre, szybko się kończy.

Rano znów mglisto. Szybka kawa na śniadanie i… check-out.
Dość szybko przyjechał po nas bus (10 minut przed czasem) i o 12:00 byliśmy już na lotnisku w Agadirze.
Odprawa przebiegła sprawnie. Jeszcze tylko pożegnalny posiłek i do samolotu.
Wylot – praktycznie zgodnie z rozkładem – 15:01. Ryanair i wylosowały nam się miejsca 16A i 17A. Komfort!
Miejsca przy wyjściu awaryjnym i duuużo miejsca na nogi.

Lot bez problemów i zamiast o 19:35 wylądowaliśmy o 19:01. Pomyślne wiatry.

We Wrocławiu deszcz.
A na kolację córa zrobiła schabowe z frytkami i surówką. O!

I małe podsumowanie całego wyjazdu (kopiuj-wklej z kapsuły gemini)

Podsumowanie wypadu do Maroka

Po powrocie do domu czas na małe podsumowanie. (piszę to w przerwie przy obrabianiu zdjęć)
(zastosowany przelicznik walut:100 DH = 40 zł)

## lot, transfer do hotelu
2026/02/05, 20:25 - wylot z Wrocławia linią Ryanair, lot FR8177, B737-8AS
2026/02/06, 01:01 - lądowanie na lotnisku w Agadirze
 02:35 - check-in w hotelu

# dzień 1, atrakcje, posiłki, ceny

## Le Petit Train d'Agadir - ciufcią po Agadirze (tej turystycznej części). 

### 4€.
Czy warto? Przejazd trwa ok 45-50 minut i można się nieco przypatrzyć miastu, aby później łatwiej się przemieszczać z buta.

## Zakupy w Carrefourze
### woda 1.5 l - 3.5 DH
### pasta do zębów Colgate (50 ml) - 10.95 DH
### czipsy Pringles - 21.95 DH
### mały słoiczek kawy rozpuszczalnej (starczył na cały wyjazd, 2x2 kawy z rana) - 26.95 DH

## Le téléphérique d'Agadir - Kasbah d'Agadir Oufella. 
### taksówka (InDrive) - 19 DH
### wjazd na górę - 90 DH

Dzieci do 7 lat - gratis
7-17 lat - 65 DH
rodzina czteroosobowa - 300 DH (za każdą następną osobę - 50 DH)
dojazd komunikacją miejską do około 5 DH za osobę, ale trzeba najpierw znaleźć przystanek. ;-)

Czy warto? Widok na Agadir, port w Agadirze i góry robi wrażnie. Zwłaszcza w okolicy zachodu Słońca.

## Kuskus w Cafe Maria
### kuskus - 100 DH
### cola 0.25 l - 15 DH
### sok marchewkowy - 20 DH
```
Kuskus jest dostępny tylko w piątki i nie ma go w oficjalnym menu!
```
Porcja jest olbrzymia i dwie osoby spokojnie się najedzą. My nie daliśmy rady.
Czy warto? Zdecydowanie tak
# dzień 2, atrakcje, posiłki, ceny

## Crocoparc
### taksówka (InDrive) - 35 DH
### bilety 95 DH
### herbata (The a la menthe) - 15 DH
### ciastko (Fondant au chocolat) - 35 DH
(dzieci 65 DH)

Czy warto? Jeszcze jak! Mnóstwo atrakcji.

## Dar Tajine
### Tajine z wołowiną (0.5 kg) - 110 DH

Czy warto? Niesamowite doznania smakowe. Podane wraz z dwoma chlebkami. Dwie osoby się najedzą.

# dzień 3, atrakcje, posiłki, ceny

## Souk El Had

### Mix owoców morza (krewetki, kalmary, ryby przeróżne), sałatka z pomidorów i chlebki + litrowa Cola. Około 150 DH - nie pamiętam.

Czy warto? Doznania smakowe niesamowite. Warto.

# dzień 4, atrakcje, posiłki, ceny

## Taghazout, wioska surferów.

### autobus (L33/L32) - 8 DH za osobę (powrót 8 DH)
### szybki kurs surfingu + wypożyczenie sprzętu + trener: 250 DH
### 2 x Herbata w Panoramio + szejk z avocado + szejk czekoladowy + lody (2 gałki) - 150 DH

# dzien 5, atrakcje, posiłki, ceny

### Souk El Had - kanapeczka z kurczakiem 5 DH, kanapeczka z krewetkami 5 DH
Czy warto? Zdecydowanie tak.

### miks owoców morza (ryby, kalmary, krewetki) z sałatką marokańską w barze niedaleko targu rybnego - 50 DH
Czy warto? Smaczne, ale ponieważ podobny smak jak wcześniej na Souk El Had, więc nie zrobiło wielkiego wrażenia.

# dzień 6, atrakcje, posiłki, ceny
## Taghazout
### 2x ryba grillowana (karmazyn i dorada), sałatka marokańska, litrowa Cola - 175 DH

Czy warto? Fenomenalny smak! Coś niesamowitego.

# dzień 7, atrakcje, posiłki, ceny
transfer z hoteku na lotnisko 11:25-12:00

## Lotnisko w Agadirze, po odprawie paszportowej.
### 3x kanapka z kurczakiem i 3x Cola 0.25l - 216 DH

Tanio nie było, ale nawet smaczne.

Lot Agadir->Wrocław
2026/02/12 15:09-19:01, czyli lot trwał 3h53m - o 42 minut krócej niż jadłospis przewidywał.


Jak całość wygląda finansowo?
Za lot, transfer z i do hotelu, hotel zapłaciliśmy 3150 zł (za dwie osoby). Do tego mieliśmy ze sobą ok. 400€ i muszę przyznać, że niczego nie brakowało, kupilśmy drobne upominki, magnesy, jedzenia "pod korek", atrakcji nie brakowało. I jeszcze przywieźliśmy z powrotem ok. 40€ i kilaset DH.

Pogoda z rana jakaś taka kiepska — mgła, ale może się przejaśni. Przecież dziś mamy znów pojechać do Taghazout. Może znów popływam na desce?

Pojechaliśmy znów autobusem (L32) za 8 DH od łebka. Niestety, pogoda nie chciała się poprawić.

Fale też jakieś większe.

Jak na mój gust, to warunki raczej dla doświadczonych surferów i nie zdecydowałem się na kolejny raz na desce.
Za to pospacerowaliśmy po wiosce odkrywając urocze zakątki i miejscówki.

Na górze widać parking dla kamperów.

Udało się też znaleźć kozy na drzewach arganowych,

A po spacerze trzeba coś przekąsić.

Zdecydowaliśmy się na knajpkę przy głównym deptaku.

Na rybę.
Taką prosto z grila. Pokazuje się którą rybę się chce i pan przygotowuje ją na twoich oczach.

Żona powiedziała, że tak wyśmienitej ryby w życiu nie jadła.

2x ryba (karmazyn i coś jeszcze), sałatka marokańska (świeże pomidory, ogórek, cebula), 2 xchlebobułkopita i litrowa cola. Całość za 175 dirhamów, czyli jakieś 70 zł. Ale jedzenia „pod korek“. No i ryba bez panierki.

Przypomniało mi się, że miałem wrzucić zdjęcie Bigstera. Voilà.

Powrót do Agadiru znów L32, ale kierowca jakiś… z Sosnowca. Jakby pierwszy raz autobus prowadził. Szarpał tak, że musiałem zmienić miejsce z siedzącego (tyłem do kierunku jazdy) na stojące.

Jeśli ktoś czyta moje wpisy w kapsułe (na kapsule?) gemini () to wie, że wtorek nie obfitował w jakieś szczególne atrakcje, więc pozwolę sobie zrobić Ctrl-a, Ctrl-c, Ctrl-v (albo jak ktoś woli ⌘-a, ⌘-c, ⌘-p)

Na śniadanie zjadłem sobie ciemne pieczywo w serem. Jejku! Ależ pyszny chleb! Jak graham dawno temu.

Ale wracając do spraw ciekawszych.

Dziś raczej dzień bez szczególnych atrakcji.
Chociaż… była jedna.
Wielka kłótnia dwóch par żebrzących na Souk El Had. Oj! Ale się wyzywali. Aż policjant przybiegł.

(a ja mam filmik, rzecz jasna)

A poza tym na Souk:

• więcej stoisk
• mniej turystów
• więcej stoisk z pachnącym żarełkiem
  

Zrobiliśmy drobne zakupy/prezenty, wypiliśmy sok z trzciny cukrowej, limonki i imbiru.
Sprawdziłem ile kosztuje srebrny sygnet z czaszką (około 890 dirhamów).

Na stoisku z książkami znalazłem „ciekawą” pozycję (ciekawe, czy ktoś wyłapie ). Zdjęcie zrobione okularami. Uprzedzam, że nie jest to żadne promowanie czy inne takie!

Później poszliśmy na grillowane sardynki do SCAD Fish, ale okazało się, że za późno. Zjedliśmy w lokalu obok¹ mix:

• kalmary
• krewetki
• rybki przeróżne
• sałatka z pomidorami
• pieczywo
• 2x pieczywo (chlebopitobułka)
  

Całość za 50 dirhamów (20 zł)

Później dalszy ciąg spaceru po nieturystycznych dzielnicach Agadiru. W tym zajefajny park Jardin Ibn Zaidoun.
W parku opisana każda roślina, woliera z informacją o wymiarach, fontanna ze szczegółami o wysokości strumienia wody, przepływie wody itp.

Jedno z wejść do parku znajduje się przy Av. Président Kennedy.

Stamtąd poszliśmy na drobne zakupy w centrum UniPrix i spacerem do deptaku przy plaży. I do hotelu.
Łącznie 15.5 km.

1. ponieważ była toaleta ︎

W poniedziałek z rana wybraliśmy się komunikacją miejską do miejscowości Taghazout, czyli do wioski położonej około 20 km na północ od Agadiru.

Można się tam dostać dwoma liniami autobusowymi (L32 i L33). Muszę przyznać, że autobusy komunikacji miejskiej/podmiejskiej robią wrażenie.

Przy każdym podwójnym miejscu do siedzenia znajdują się dwa porty USB:

• USB-A
• USB-C

Cena biletu to 8 DH (3.20 zł), bilety kupuje się u kierowcy, chociaż widziałem coś na kształt biletomatu w autobusie. Droga naprawdę malownicza, wzdłuż wybrzeża. Wzdłuż wybrzeża umiejscowionych jest dużo parkingów, w tym takich da kamperów. Z tego co widziałem, na znakach informujących o parkingu była cena — 15 DH, ale nie wiem czego dotyczyła.

Wioska znana jest jako

Wioska surferów

Szeroka, piaszczysta plaża ciągnąca się przez 19 kilometrów, oceaniczne plaże… Raj dla surferów z całego świata.

Widać i słychać to na każdym kroku.

Tuż przy wejściu na tę plażę jest dość duży parking pełen camperów. I pełno desek surfingowych na nich.

Na początku miałem dylemat, co najpierw:

• kawa
• śniadanie
• czy może od razu deska?

Od razu się przynaję – nigdy wcześniej nie pływałem na desce.

Zaraz przy zejściu na plażę podszedłem do „potykacza“ sprawdzić cenę i… się zdecydowałem.

250 dirhamów (100 zł) za:

• wypożyczenie sprzętu (deska, pianka)
• nauka pływania na desce
• osobisty instruktor/trener

Później okazało się, że nie są to legalne szkółki. Co jakiś czas do plaży, albo nawet schodzi na plaże policjant lub patrol. Szkółki zwijają swoje reklamy i deski udając, że nie sprzedają usług, policja udaje, że nikogo nie widzi i tak się to jakoś kręci.

Wracając do tematu. Wbiłem się w piankę, po chwili przyszedł trener i na plażę. Na plaży rozgrzewka, instruktaż na sucho i do wody.

Ludzie! Ależ to niesamowite uczucie! Przygoda! Rogal na twarzy! Ale pływałem. Naprawdę pływałem!

Byłem zaskoczony jak wysokie tętno się utrzymywało.

Później spacer po wiosce,

I trochę guilty pleasure w Panoramio:

• 2x megasłodka herbata ze świeżą miętą
• szejk z awokado
• szejk czekoladowy
• lody (2 gałki)

Całość za 150 DH (60 zł).

Zgodnie z planem, 3. dzień, czyli niedziela, miała być poświęcona wizycie na największym a Afryce Północnej targowisku:

Znaczy taki Świebodzki, ale w Afryce.

Spacer po targowisku zajął nam (łącznie z posiłkiem) około 3 godziny. Wytuptaliśmy 3 km.

Najlepszym określeniem targowiska będzie mydło, widło i powidło. Wszystko i dla wszystkich.

Później (we wtorek) okazało się, że część stoisk w niedzielę była zamknięta — w tym te kulinarne.

Na targowisku najlepiej spisały się okulary, dzięki którym zrobiłem kilka zdjęć, których raczej nie zrobiłbym aparatem.

Na deser słodka herbata i jakieś ciastko a później spacer po plaży.

Następnie autobusem podjechaliśmy do supermarketu Marjane. Tłumy jak w PL w latach dziewięćdziesiątych a ceny przeciętnie atrakcyjne. Oliwki na wagę były tanie.

Wpis w kapsule gemini:// -> gemini://gemini.argilus.online/blog/20260208_SoukElHad.gmi

Główną atrakcją drugiego dnia pobytu w Agadirze był Crocoparc.

Miejsce wyjątkowe.

To ogród zoologiczny, ogród botaniczny, ścieżka edukacyjna, restauracja a wszystko na powierzchni 4 ha w miejscowości Drarga, tuż obok Agadiru.

Ale najpierw śniadanie.

I znów Bo Passage i zestaw Bo Express. Tym razem wzbogacony o coś w rodzaju owsianki. Podszedłem do tego dość sceptycznie, bo nie jestem fanem tego typu potraw, ale wciągnąłem całość, bo było naprawdę smaczne.

Stamtąd zamówiliśmy taksówkę (InDrive) i za 34 DH zawiozła nas Dacia Sandero.

Tak w ogóle to warto wspomnieć, że chyba co drugi samochód na ulicach Agadiru i okolic to Dacia. Dominują Dustery, Sandero a w Taghazout widziałem Bigstera¹. Okazało się, że w Mareku jest fabryka Dacii.

Ale wracając do tematu.

Crocoparc

wita wielką paszczą krokodyla, która jest wejściem do parku.

Obok kas znajdują się stoiska z pamiątkami.

Bilet wstępu kosztuje osobę dorosłą 95 DH (około 38 zł). Pieniądze z biletów przeznaczone są na ratowanie krokodyli.

Pierwsze co się rzuca w oczy po wejściu do parku to… Tak! Krokodyle! Jest ich tutaj ponad 300.

Po kilku chwilach okazało się, że Crocoparc to coś więcej niż tylko krokodyle.

Rośliny z całego świata.

Park kaktusów…

… wśród których przechadzają się legwany.

Legwany można oglądać z bliska, wręcz z nimi spacerować. Nie wolno ich dotykać.

Kolejną atrakcją okazała się część poświęcona produkcji papirusów.

Rzecz jasna, można się samemu pobawić.

Kawałek dalej jest strefa paleontologów, gdzie można się poczuć jak odkrywca. Z miotełką i łopatką można szukać w piasku.

Fajną atrakcją jest wodospad z wylegującymi się na dole krokodylami.

W parku są także żółwie…

… oraz węże…

Niektóre krokodyle są naprawdę blisko.

Dla odważnych jest tyrolka…

… a dla leniwych i łakomych restauracja z pysznymi deserami, herbatą, która jest przygotowywana przez fachowca na naszych oczach i wiele innych.

Asset not found.

Po zwiedzeniu Crocoparku (zajęło nam to ponad trzy godziny) komunikacją miejską (L5) pojechaliśmy do centrum (za 5 DH), aby odwiedzić Dar Tajine, czyli lokal z niesamowitą kuchnią marokańską.

Łatwo tam trafić, bo znajduje się przy tej samej ulicy co Souk El Had.

Pomimo przejedzenia wybraliśmy Tajine z wołowiną 0.5 kg za 110 DH. Do tego sosy i chlebobułkopity.

(zdjęcie trochę kiepskie, bo robione okularami, w kiepskich warunkach oświetleniowych)

Bałem się, że nie damy rady zjeść, ale łakomstwo zrobiło swoje. Wciągnęliśmy całość. No mega pyszne!

Wieczorem wybraliśmy się na spacer nad ocean i podziwialiśmy niesamowite kolory nieba.

1. zdjęcie samochodu będzie we wpisie dotyczącym Taghazout ︎

Po wylądowaniu, odprawie i wyjściu z terminala okazało się, że pada.

Transfer do hotelu przebiegł bez problemów i o 2:40 byliśmy już w pokoju.

Okazało się, że pokój jest całkiem fajnie wyposażony.

Kuchenka elektryczna, garnki, talerze, czajnik, opiekacz, lodówka.

Położyliśmy się spać i obudziłem się około 7:30 (tradycyjnie) a na dworze ciemno. Wschód Słońca dopiero za godzinę.

Ogarnęliśmy się i czas na jakieś śniadanie. Trzeba czegoś poszukać.

Tuż po wyjściu z hotelu były pierwsze próby aparatu w okularach. I to dość pozytywne próby.

Śniadanie

Dość szybko znaleźliśmy dość przyjemny lokal Bo Passage: Coffe&More i przyznaję, że śniadanie było przezacne:

• kawa
• sok (różne do wyboru, ja wybrałem marchewkowy)
• grzanki
• dżem
• oliwa
• oliwki czarne
• masło

całość za 40 dirhamów, znaczy 16 zł.

Ciufcia

Po śniadaniu spacer po mieście w poszukiwaniu kolejnej atrakcji, czyli Le Petit Train d’Agadir.

Przejazd przez miasto trwa około 40-50 minut i za 2 €/20 DH mamy możliwość zwiedzenia miasta i można się nieco przypatrzyć miastu, aby później łatwiej się przemieszczać z buta.

Po wycieczce kolejny spacer. Tym razem na obiad.

Już wcześniej ustaliliśmy, że piątkowy obiad będzie w Café Maria.

A piątek dlatego, że tylko w piątki podają tam kuskus.

Olbrzymia porcja za 100 DH do tego Cola 0.25 l za 15 DH i sok marchewkowy za 20 DH. W dwie osoby mieliśmy problem ze zjedzeniem. Nawet z pomocą lokalnego kota.

Po obiedzie wybraliśmy się do Carrefoura na małe zakupy. Okazało się przy okazji, że to chyba najtańsze sklepy w Agadirze.

Ceny:

• woda 1.5 litra – 3.5 DH
• pasta do zębów Colgate (50 ml) – 10.95 DH
• czpisy Pringles – 21.95 DH
• mały słoik kawy rozpuszczalnej – 26.95
  • (kawa wystarczyła na 2×2 kawy dziennie)

Na popołudnie i wieczór zaplanowany był

Le téléphérique d’Agadir – Kasbah d’Agadir Oufella

Czyli wjazd kolejką linową na górę, na której znajdują się resztki fortu ocalałe po trzęsieniu ziemi w 1960 roku.

Do stacji pojechaliśmy taksówką (InDrive) — 19 DH.

Sama jazda kolejką to niezapomniane widoki na miasto, na zatokę, na port. Widok z góry też zapiera dech.

Bilet na kolejkę to 90 DH (w obie strony)

Największą atrakcją miał być zachód Słońca. I prawie się udało. Trochę przeszkadzały chmury.

A po sesji zdjęciowej — powrót kolejką i spacer deptakiem do hotelu.

Po raz pierwszy zdecydowaliśmy się na imprezę bez all excuse me.¹ i lot rejsowym samolotem bez bagażu rejestrowanego.

Priorytetem w wyborze oferty było lotnisko we Wrocławiu, do którego mamy kilka rzutów beretem.

Misja nr 1

znaleźć odpowiedni plecak o wymiarach 40x30x20 cm i spróbować się do niego spakować. Plecaki wybraliśmy na znanej platformie na A. Przyszły dość szybko i okazały się pojemne — w sam raz do ciepłego kraju.

Misja nr 2

Ponieważ wybieraliśmy się do Maroka, gdzie, jak wyczytałem, nie wszędzie można robić zdjęcia, trzeba trochę uważać itp. kupiłem na szybko okulary z wbudowanym aparatem. Testowo.

Misja nr 3

Dostęp do Internetu. Po raz drugi skorzystałem z oferty Holafly – esim z nielimitowanym dostępem do Internetu.

Za pakiet aktywny 6 do 12 lutego 2025 zapłaciłem 117 zł.

Dla porównania:

Za esim z limitem 10 GiB w aplikacji banku Millenium trzeba zapłacić 137.99 zł, 20 GiB za 244.99 zł a 50 GiB to już wydatek 548.99 zł

Za esim z limitem 10 GiB w aplikacji Revolut trzeba zapłacić 120 zł a za 20 GiB 225 zł.
(obie oferty ważne 30 dni)

Lotnisko we Wrocławiu

Niby nowoczesne, niby świeżo po rozbudowie a całą elektronikę musiałem wyciągnąć z plecaka, półlitrowa butelka z wodą nie przeszła (można zostawić sobie pustą i napełnić kranówką po przejściu za bramki — polecam), wysokie buty trzeba ściągać.

Okazuje się, że zimą nie warto brać priorytetu przy odprawie, bo później stoi się w ścisku w zimnym pomieszczeniu, tuż przy drzwiach wyjściowych na płytę lotniska.

Ryanair

Tyle straszenia w sieci, że bagaże sprawdzane co do milimetra, że ciasno w samolocie.

Dementuję. Na plecaki, takie jak nasze, nie nie zwracał uwagi, miejsca pod siedzeniem tele, że dwa plecaki by się zmieściły a i nogi można było wyciągnąć.

Komfort lotu o wiele lepszy niż w czarterowych Boeingach mających 20 lat i więcej.

Lotnisko w Agadirze

Zaraz po wylądowaniu, po wyłączeniu trybu samolotowego aktywowałem zainstalowanego wcześniej esima. Telefon od razu załapał i do terminala wszedłem z dostępem do sieci.

Co ciekawe, pomimo że była godzina 01:00, na lotnisku czekały panie, które rozdawały karty sim, które można było od razu doładować i aktywować.

1. uwielbiam ten żart słowny ︎

Po kilku dniach plażingu, nicnierobingu i trochę szopingu przyszedł czas na pierwszą wycieczkę.

Rejs Ras Mohammed + Biała wyspa

Wycieczka, jak i dodatkowe nurkowanie, zostały ogarnięte dużo wcześniej, w PL przez FB/Messengera.

W poniedziałek, 22 grudnia, z rana zjedliśmy śniadanie i krótko po 7:15 zostaliśmy zabrani busem do przystani.

Kurczę, nie zdawałem sobie sprawy jaki tam kołchoz i przemiał/przepływ turystów. Co chwilę wypływały stateczki turystyczne na rafy.

Wszystko przebiegało sprawnie, grupy wywoływały się posługując się nazwą statku.

Nasz statek nazywał się

Prawie jak klacz wyścigowa.

W miarę szybko organizatorzy ogarnęli grupę nurkującą. Tych którzy pierwszy raz w trybie szybkim nauczono podstawowych gestów , zachowań, dobrano sprzęt i… na głęboką wodę!

To mój pierwszy raz… znaczy pierwsze nurkowanie. I na początku ból ucha był nie do wytrzymania, ale przypomniałem sobie zasady i… dalej było bezboleśnie a widoki… Przezacne.

Największa głębokość, na której było jedno z moich dwóch urządzeń pomiarowych to 9.8 metra. To znaczy, że nogami byłem poniżej 10 metrów od powierzchni morza.

Urządzenia pomiarowe to Apple Watch Ultra z włączoną (automatycznie) aplikacją Depth oraz aparat fotograficzny Olympus TG-6, który bez dodatkowej obudowy może być zanurzony do 15 metrów.

Jak widać:

• temperatura wody: 26.2°C
• głębokość 9.8 metra
• ciśnienie 1971 hPa.

Jak dla mnie — nooo, robi wrażenie.

Nurkowanie odbywało się w tej okolicy:

Latitude: 27° 43’ 45,846” N, Longitude: 34° 11’ 55,29” E

W połowie wycieczki podano lunch: było przepyszne.

Przez całą wycieczkę dostępne były napoje: kawa, herbata, pepsi i mirinda.

W trzech miejscach można też było bawić w snorkeling. Też przyjemnie i fajnie.

Przedostatnim punktem wycieczki była Biała Wyspa (White Island) i… tłum ludzi i stateczków. -)

Ostatni punkt wycieczki to powrót do Szarm.

A! Na statku była ekipa, która robiła zdjęcia i nakręcała filmy pod wodą. Koszt: $30 za osobę, $50 za dwie.

Jest rzeczą oczywistą, że gdybym tylko chciał, to mógłbym być całkiem offline i mógłbym obyć się bez dostępu do Internetu. Gdybym tylko chciał.

Ale po co się męczyć?

Tym razem zdecydowałem się na eSIM od Holafly i to był strzał w dziesiątkę.

Wyklikałem sobie nielimitowany dostęp do Internetu od 19 grudnia do 26 grudnia (na cały czas pobytu w Egipcie). Zapłaciłem za tę przyjemność 154 zł.

Po małym zamieszaniu związanym ze sposobem płatności i rejestracji (anonimizacja by Apple ;-)) dostałem mailem, oraz na WhatsAppie, kod QR do zeskanowania oraz instrukcję instalacji eSIMa.

Klik i gotowe.

Po wylądowaniu w Egipcie, w autobusie przełączyłem kartę, aktywowałem dostęp do sieci i już po chwili zgłosił mi się OrangeEgypt, ja miałem sieć i oczywiście działający hotspot (uwaga! są limity w udostępnianiu).

Nie miałem problemów z przesyłaniem zdjęć i filmów, zdjęcia częściowo synchronizowały się z chmurą.

A skąd wiem, że są limity? Bo pobrałem jakieś filmy w aplikacji Prime Video na tablecie i po osiągnięciu jakichś 8 GiB udostępnianie się skończyło. Dostęp miałem tylko ja na telefonie.

W Szarrn zasięg był praktycznie cały czas 5G. Podczas wycieczki na Górę Synaj, w górach zasięg całkiem zniknął a podczas jazdy busem przez pewien czas był dostępny tylko EDGE lub 3G/LTE.

Żona kupiła na miejscu, w salonie Vodafone w pobliżu hotelu, kartę z pakietem 25 GiB, które skończyły się dwa dni przed powrotem. Zaintrygowana, po przebrnięciu przez proces logowania na stronie w języku arabskim, przełączeniu na angielski, okazało się, że zużyła 14 z dostępnych 14 GiB. Zirytowana poszła do salonu opierdzielić i… po chwili dostała nową kartę za free.

Tak, czy inaczej — uważam, że Holafly to ciekawa opcja na wyjazdy poza UE.

Tekst w żaden sposób nie jest sponsorowany. Można to potraktować jako dobrą radę.